پلی آکریل آمید کاتیونی می تواند کارایی آبگیری لجن را بهبود بخشد

بهینه سازی سیستماتیک عملکرد آبگیری لجن PAM، از ویژگی های لجن و چگالی بار گرفته تا دوز و آماده سازی

در تصفیه فاضلاب شهری، تصفیه فاضلاب صنعتی و تصفیه فاضلاب مخلوط، عملکرد آبگیری لجن نه تنها به خود تجهیزات آبگیری بستگی دارد، بلکه به شدت به انتخاب آنها نیز بستگی دارد.پلی آکریل آمید کاتیونی (CPAM)خواص لجن، چگالی بار، وزن مولکولی، روش تهیه و شرایط دوز.

در عملیات واقعی، حتی زمانی که از یک برند یا همان نوع پلیمر استفاده می‌شود، سیستم‌های لجن مختلف ممکن است همچنان تفاوت‌های قابل‌توجهی در محتوای جامدات کیک فیلتر، شفافیت فیلتر/سنترات و مصرف پلیمر نشان دهند. داده های پیوست نشان می دهد که تحت شرایط عملیاتی خاص، خشکی کیک فیلتر ممکن است 16٪ و 22٪ متفاوت باشد، در حالی که بهینه سازی تطبیق محصول از طریق آزمایش های لیوان فرصتی برای کاهش استفاده از پلیمر به میزان 10٪ تا 15٪ فراهم می کند.

بنابراین، آبگیری لجن صرفاً یک موضوع "افزایش دوز PAM" نیست، بلکه یک فرآیند بهینه سازی سیستماتیک است که حول محور خنثی سازی بار، تشکیل لخته، آبگیری مکانیکی و تطبیق شرایط عملیاتی است.

I. چرا پلی آکریل آمید کاتیونی می تواند آبگیری لجن را بهبود بخشد؟

ذرات لجن معمولاً یک بار سطحی خالص منفی دارند که باعث می شود ذرات ریز به راحتی حالت پراکنده خود را حفظ کنند و ته نشین شدن آنها را به طور طبیعی یا آبگیری مؤثر از طریق تجهیزات مکانیکی دشوار می کند.

در طی فرآیند تهویه لجن، گروه های کاتیونی در PAM کاتیونی می توانند با بارهای منفی روی سطح ذرات لجن برهم کنش داشته باشند و در نتیجه دافعه الکترواستاتیکی بین ذرات را کاهش دهند.

این فرآیند را می توان به سادگی به صورت زیر درک کرد:

خنثی سازی بار ← تجمع ذرات ← پل پلیمری ← تشکیل لخته ← آزادسازی آب ← آبگیری مکانیکی

پلیمرهای کاتیونی نه تنها پایداری الکترواستاتیکی بین ذرات لجن را کاهش می‌دهند، بلکه زنجیره‌های پلیمری آن‌ها می‌توانند به طور همزمان چندین ذره را به هم متصل کنند و باعث شوند ذرات لجن ریز و پراکنده در ابتدا لخته‌های بزرگ‌تری را تشکیل دهند.

لخته‌های بزرگ‌تر معمولاً رابط‌های جداسازی جامد{0}}مایع متمایزتری از خود نشان می‌دهند که به آب آزاد اجازه می‌دهد راحت‌تر از ساختار لجن آزاد شود و در نتیجه راندمان آب‌گیری فیلتراسیون یا سانتریفیوژ را بهبود بخشد.

برای آبگیری لجن پلی آکریل آمید کاتیونی، آنچه واقعاً اهمیت دارد صرفاً دنبال کردن درجه بالاتری از بار کاتیونی نیست، بلکه یافتن محصولی است که با بار سطحی لجن و ترکیب آلی مطابقت داشته باشد.

II. چگالی شارژ یک پارامتر کلیدی در انتخاب PAM کاتیونی است

لجن های مختلف به درجات مختلف کاتیونی نیاز دارند

چگالی بار پلی آکریل آمید کاتیونی را می توان به عنوان نسبت واحدهای مونومر کاتیونی در زنجیره پلیمر درک کرد.

با توجه به داده های پیوست شده، PAM کاتیونی را می توان به طور کلی بر اساس کاتیونی بودن به موارد زیر طبقه بندی کرد:

شارژ کم: 10–20%

شارژ متوسط: 20–40%

شارژ بالا:40-60٪ یا بالاتر

با این حال، این محدوده ها نمی توانند به طور مستقیم به عنوان تنها مبنای انتخاب محصول نهایی مورد استفاده قرار گیرند. در طول استفاده واقعی، اعتبارسنجی باید در ترکیب با منشا لجن، ترکیب جامد، محتوای EPS، نوع تجهیزات و شرایط عملیاتی انجام شود.

به عنوان مثال، در تصفیه فاضلاب شهری، خواص لجن های مختلف ممکن است تفاوت های مشخصی را نشان دهد.

لجن اولیه معمولاً حاوی مواد جامد قابل ته نشینی بیشتری است، دارای ترکیب آلی نسبتاً متفاوتی است و ممکن است به پلیمرهای باردار متوسط{0} با کاتیونیته 25 تا 35 درصد به خوبی پاسخ دهد.

در مقابل، لجن فعال زباله حاوی سلول‌های میکروبی و مواد پلیمری خارج سلولی (EPS) بیشتری است و بار منفی روی سطح ذرات ممکن است بارزتر باشد، بنابراین معمولاً به کاتیونیته بالاتر از 40 درصد نیاز دارد.

برای لجن غیرهوازی هضم شده، به دلیل نسبت بیشتر ذرات ریز و مواد کلوئیدی، محصولاتی با چگالی بار بالاتر نیز ممکن است مورد نیاز باشند، اگرچه انتخاب نهایی همچنان باید از طریق آزمایش های لیوان تعیین شود.

III. انتخاب PAM برای انواع مختلف لجن نمی تواند یک رویکرد "یک-یک اندازه-براساس{3}}همه" باشد.

منشأهای مختلف لجن دارای ترکیبات شیمیایی و ساختار ذرات متفاوتی است.

برای لجن صنعتی، انتخاب حتی پیچیده تر است.

برای مثال، پروتئین‌ها، چربی‌ها و مواد آلی موجود در فاضلاب فرآوری مواد غذایی ممکن است برهمکنش بین پلیمر و ذرات لجن را تغییر دهند. در حالی که لجن{0}}نوع معدنی تولید شده توسط صنعت فرآوری فلزات ممکن است ترکیب ذرات کاملاً متفاوتی داشته باشد.

بنابراین، در فرآیند انتخاب PAM برای آبگیری لجن صنعتی، صرفاً اشاره به محصولاتی که در حال حاضر توسط سایر کارخانه ها استفاده می شود، لزوماً نتایج یکسانی را به همراه ندارد.

خصوصاً در فاضلاب‌های صنعتی مختلط شهری، ویژگی‌های لجن ممکن است با فصول، بارهای تولید و نسبت فاضلاب صنعتی در نوسان باشد.

مطالعه موردی پیوست شده نشان می‌دهد که تحت شرایط عملیاتی خاص، پلیمری با چگالی بار 30 درصد ممکن است عملکرد خوبی داشته باشد، اما زمانی که تخلیه پساب فرآوری غذا در تابستان افزایش می‌یابد و بار آلی تغییر می‌کند، عملکرد آب‌گیری پلیمر اصلی ممکن است کاهش یابد.

دقیقاً به همین دلیل است که تطابق چگالی بار PAM کاتیونی باید با استفاده از نمونه‌های لجن واقعی تأیید شود.

IV. چرا تست های Beaker توصیه می شود؟

حرکت از "توصیه تامین کننده" به "اعتبار سنجی واقعی لجن"

هیچ مدل PAM ثابتی وجود ندارد که برای همه نیروگاه‌ها در سیستم تصفیه لجن قابل اجرا باشد.

حتی اگر دو تصفیه خانه فاضلاب یک نوع لجن را تصفیه کنند، تفاوت در کیفیت آب ورودی، غلظت لجن، سن لجن، محتوای معدنی، EPS و تجهیزات آبگیری می تواند منجر به برنامه های پلیمری بهینه متفاوت شود.

بنابراین، قبل از نهایی کردن یک محصول، می توان چندین محصول با چگالی بار و وزن مولکولی متفاوت را برای آزمایش لیوان انتخاب کرد.

مشاهدات کلیدی برای تمرکز:

سرعت تشکیل لخته

اندازه فلوک

قدرت لخته

شفافیت رویی

کیفیت فیلتر یا غلظت

محتوای جامد کیک را فیلتر کنید

مصرف PAM به ازای هر تن لجن خشک

محصول ایده‌آل «هرچه لخته‌ها بزرگ‌تر، بهتر» نیست، بلکه محصولی است که بتواند تحت دوز معقول لخته‌هایی تشکیل دهد که از نظر ساختاری پایدار باشند، خواص زهکشی خوبی داشته باشند و بتوانند برش مکانیکی بعدی را تحمل کنند.

داده‌های پیوست نشان می‌دهد که با بهینه‌سازی چگالی بار و شرایط عملیاتی واقعی از طریق آزمایش‌های لیوان، برخی از کارخانه‌ها می‌توانند 10 تا 15 درصد کاهش در استفاده از پلیمر داشته باشند.

V. چگونه می توان بین پودر و امولسیون کاتیونی PAM انتخاب کرد؟

فرم محصول علاوه بر چگالی بار، بر عملکرد روزانه سیستم آبگیری لجن نیز تأثیر می گذارد.

1. پودر کاتیونی پلی آکریل آمید

محصولات پودری دارای ذخیره سازی فشرده و حمل و نقل راحت هستند. در شرایط نگهداری خشک و خنک، عمر مفید می تواند تا دو سال برسد.

با این حال، PAM پودر قبل از استفاده به دنباله زیر نیاز دارد:

مرطوب کردن → پراکندگی → انحلال → پیری → دوز

اگر فرآیندهای خیس شدن و پراکندگی ضعیف کنترل شوند، ممکن است ذرات پلیمری حل نشده تشکیل شوند که منجر به کاهش استفاده مؤثر از مواد شیمیایی و افزایش احتمالی مشکلات عملیاتی در سیستم دوز می شود.

داده های پیوست نشان می دهد که در برخی از کارخانه ها، به دلیل انحلال ناقص پودر، ذرات حل نشده ممکن است در خطوط لوله اندازه گیری ظاهر شوند که باعث می شود غلظت موثر پلیمر 20٪ یا حتی بیشتر کاهش یابد.

بنابراین، قیمت خرید پایین‌تر برای محصولات پودری لزوماً به معنای پایین‌تر بودن هزینه عملیات کلی سیستم نیست. سیستم های آماده سازی، کار، و راندمان انحلال نیز باید در نظر گرفته شود.

2. امولسیون کاتیونی پلی آکریل آمید

امولسیون PAM از فرآیند پلیمریزاسیون آب در-روغن استفاده می‌کند که در آن پلیمر در یک حامل هیدروکربنی به شکل قطرات میکرونی- پراکنده می‌شود.

در مقایسه با محصولات پودری، مزیت آشکار محصولات امولسیونی سرعت آماده سازی سریعتر آنهاست.

در شرایط عادی:

امولسیون PAM:هیدراتاسیون و آمادگی برای استفاده فقط حدود 5 تا 15 دقیقه طول می کشد.

PAM پودر:معمولاً 30 تا 60 دقیقه نیاز دارد.

بنابراین، در سیستم هایی با ظرفیت مخزن پیری محدود، نوسانات زیاد در بار لجن یا نیاز به تنظیم سریع غلظت های شیمیایی، محصولات امولسیونی می توانند راحت تر باشند.

با این حال، محصولات امولسیونی عموماً نیازمند توجه به حفاظت ضد یخ در دمای پایین- هستند و زمان پایداری نگهداری آنها نسبتاً کوتاه است، معمولاً 6 تا 12 ماه.

در نتیجه، انتخاب بین پلی آکریل آمید کاتیونی پودر یا امولسیون باید هزینه های خرید، شرایط حمل و نقل، پیکربندی تجهیزات، هزینه های کارگری، و قابلیت های آماده سازی در محل را به طور همزمان در نظر بگیرد، نه اینکه صرفاً قیمت هر کیلوگرم محصول را مقایسه کند.

VI. وزن مولکولی PAM چه تاثیری بر لخته سازی لجن دارد؟

وزن مولکولی PAM کاتیونی مورد استفاده برای آبگیری لجن معمولاً از 6 میلیون تا 12 میلیون متغیر است.

وزن مولکولی به طول زنجیره پلیمر مربوط می شود و طول زنجیره بر توانایی پلیمر برای پل زدن ذرات لجن متعدد تأثیر می گذارد.

به طور کلی، زنجیره های پلیمری طولانی تر می توانند لخته های بزرگ تری را تشکیل دهند، اما این بدان معنا نیست که وزن مولکولی بالاتر همیشه بهتر است.

اگر لخته ها بیش از حد شل باشند، ممکن است با ورود به تجهیزات{0}}برشی بالا مانند سانتریفیوژها از هم جدا شوند. اگر شدت اختلاط خیلی زیاد باشد، ممکن است منجر به تخریب مکانیکی زنجیره های پلیمری نیز شود.

بنابراین هنگام انتخاب پلیمرها برای آبگیری لجن باید موارد زیر را در نظر گرفت:

چگالی بار + وزن مولکولی + خواص لجن + شرایط اختلاط + تجهیزات آبگیری

به جای اینکه به یک پارامتر فنی مجزا نگاه کنیم.

VII. چرا دوز PAM را نمی توان ثابت کرد؟

تجهیزات مختلف آبگیری نیاز به دوزهای بهینه متفاوتی دارند

دوز بهینه پلی آکریل آمید کاتیونی ارتباط نزدیکی با غلظت مواد جامد لجن، سطح ذرات، شدت اختلاط و تجهیزات آبگیری مکانیکی دارد.

فیلتر پرس های تسمه ای و دستگاه های آبگیری گریز از مرکز تحت مکانیسم های مختلفی کار می کنند.

عمل برشی فیلتر پرس تسمه ای معمولاً کمتر از سانتریفیوژ است و به لخته های تشکیل شده اجازه می دهد نسبتاً بزرگتر و شل تر شوند.

در مقابل، سانتریفیوژها برشی مکانیکی قوی‌تر و نیروی گریز از مرکز در حین کار با سرعت بالا- تولید می‌کنند و تقاضاهای بالاتری را برای استحکام لخته ایجاد می‌کنند.

داده‌های ضمیمه نشان می‌دهد که برای سیستم‌هایی که لجن یکسانی را تصفیه می‌کنند، دوز پلیمری برای یک سانتریفیوژ معمولاً 10 تا 20 درصد بیشتر از یک فیلتر پرس تسمه‌ای است که عمدتاً برای تقویت ساختار لخته‌سازی استفاده می‌شود تا بتواند در فرآیند سانتریفیوژ مقاومت کند.

بنابراین، نمی توان به سادگی فرض کرد که "لجن دقیقاً باید از همان دوز PAM استفاده کند."

هشتم. تمرکز آماده سازی PAM مناسب نیز به همان اندازه مهم است

حتی اگر ماده شیمیایی به درستی انتخاب شود، اگر فرآیند آماده سازی نامعقول باشد، اثر نهایی آبگیری لجن همچنان ممکن است تحت تأثیر نامطلوب قرار گیرد.

محدوده آماده سازی معمولی ارائه شده در داده های پیوست عبارتند از:

PAM پودر:0.25٪ تا 0.5٪

ماده فعال امولسیون:0.1٪ تا 0.5٪

در طول آماده سازی، اطمینان حاصل کنید که پلیمر به طور کامل خیس، پراکنده و هیدراته شده است و اجازه دهید زمان پیری کافی برای باز شدن کامل زنجیره های پلیمری وجود داشته باشد.

برای تهیه عوامل آبگیری لجن PAM، باید به طور خاص از پمپاژ{0} برشی بالا اجتناب شود.

پمپ‌های گریز از مرکز، پمپ‌های{0}برشی زیاد، یا طراحی‌های غیرمنطقی خط لوله می‌توانند باعث شکستن زنجیره پلیمری شوند و در نتیجه وزن مولکولی مؤثر واقعی را کاهش دهند.

بنابراین، رویکرد منطقی تر این است:

انحلال کامل → پیری مناسب → کم-انتقال برشی → دوز یکنواخت

به جای افزایش صرفاً شدت هم زدن مکانیکی.

IX چگونه می توان تشخیص داد که آیا دوز PAM مناسب است؟

پس از تماس کامل پلیمر و لجن، تشکیل لخته معمولاً باید نسبتاً سریع قابل مشاهده باشد.

داده‌های پیوست نشان می‌دهد که اگر لخته‌ها فقط پس از 10 تا 15 ثانیه ظاهر شوند، ممکن است به معنی دوز ناکافی یا عدم حل کامل PAM باشد.

با این حال، از دوز بیش از حد- نیز باید اجتناب شود.

کمتر از-دوز ممکن است باعث:

ذرات ریز نتوانند به اندازه کافی لخته شوند

فیلتر یا کنسانتره کدر

رطوبت بالاتر در کیک فیلتر

کاهش عملکرد جداسازی جامد-مایع

مصرف بیش از حد-ممکن است باعث:

لخته های بیش از حد حجیم

لخته ها آب بیشتری را در داخل به دام می اندازند

به طور متناقضی عملکرد آبگیری لجن را کاهش داد

افزایش مصرف PAM

بنابراین، دوز بهینه PAM کاتیونی باید از طریق ترکیبی از آزمایش‌های لیوان و آزمایش تجهیزات در محل تعیین شود.

X. چرا کیک فیلتر پس از افزودن PAM هنوز خیس است؟

این یک مسئله بسیار رایج در سایت های آبگیری لجن است.

اگر کیک فیلتر آبگیری شده همچنان حاوی رطوبت بیش از حد باشد، نمی توان مستقیماً به عنوان "عملکرد ضعیف PAM" قضاوت کرد.

بازرسی حداقل از جهات زیر لازم است:

1. دوز ناکافی

اگر PAM ناکافی باشد، ذرات ریز نمی توانند لخته های پایدار تشکیل دهند. آنها وارد فضای خالی کیک فیلتر شده و رطوبت بیشتری را حفظ می کنند.

در این مرحله می توان با رعایت محتوای جامدات کیک فیلتر و کیفیت فیلتر، دوز را به تدریج افزایش داد.

2. دوز بیش از حد

PAM بیش از حد ممکن است لخته های بزرگ و بیش از حد حجیم را تشکیل دهد.

اگرچه لخته ها بزرگ به نظر می رسند، اما ممکن است در داخل حاوی مقدار زیادی آب باشند که به راحتی تحت فشار مکانیکی آزاد نمی شود.

3. انحلال ناقص PAM

اگر بخشی از پلیمر به طور کامل حل نشده باشد، دوز شیمیایی موثر واقعی شرکت کننده در لخته سازی ممکن است کمتر از دوز تئوری باشد.

در این زمان، سیستم آماده سازی، فرآیند خیس کردن و زمان پیری باید بررسی شود.

4. مشکلات کیفیت آب را برطرف کنید

آب سخت با سطح کلسیم یا منیزیم بالا می تواند بر فرآیند هیدراتاسیون پلیمر تأثیر بگذارد.

بنابراین، زمانی که نتایج غیرعادی آب‌گیری رخ می‌دهد، بازرسی‌ها باید به‌جای تنظیم دوز PAM، به طور همزمان مواد شیمیایی، لجن، آب و تجهیزات را پوشش دهند.

XI. چه مدت می توان محلول های PAM کاتیونی آماده را ذخیره کرد؟

برای راه حل های PAM آماده شده، زمان ذخیره سازی نیز عامل مهمی است که بر پایداری عملیاتی تأثیر می گذارد.

داده های پیوست نشان می دهد که محلول های PAM کاتیونی در غلظت 0.25٪ - 0.5٪ ممکن است در عرض 24 ساعت شروع به کاهش عملکرد کنند.

پس از 48 ساعت، از دست دادن ویسکوزیته به طور معمول بیش از 10٪ است.

بنابراین، یک رویکرد عملیاتی منطقی تر، آماده سازی مقادیر زیاد از قبل نیست، بلکه طراحی سیستم های آماده سازی و پیری بر اساس مصرف واقعی یک شیفت واحد است.

برای یک سیستم آبگیری لجن پایدار، ظرفیت را می توان بر اساس موارد زیر تعیین کرد:

نیاز ساعتی PAM × زمان عملیاتی در هر شیفت

برای تعیین ظرفیت مخزن آماده سازی و پیری معقول.

اگر یک کارخانه نیاز به نگهداری محلول های پلیمری آماده برای دوره های طولانی داشته باشد، فعالیت آن باید از طریق آزمایش های واقعی شیشه تایید شود، و نباید به سادگی فرض کرد که زمان نگهداری طولانی تر هیچ تاثیری بر عملکرد نخواهد داشت.

XII. چگونه ECOLINK TECHNOLOGY به بهینه سازی محلول های آبگیری لجن کمک می کند

برای تصفیه خانه های فاضلاب و مشتریان صنعتی، یک منبع PAM واقعا ارزشمند فراتر از ارائه مدل محصول صرف است.

ECOLINK TECHNOLOGY در مواد شیمیایی تصفیه آب و تجهیزات تصفیه آب تخصص دارد و ملاحظات جامعی از تطبیق محصول، پشتیبانی فنی و آزمایش نمونه گرفته تا طراحی تجهیزات بر اساس ویژگی‌های لجن واقعی مشتری و فرآیندهای تصفیه را ارائه می‌دهد.

درپلی آکریل آمید کاتیونیپروژه های آبگیری لجن، توصیه می کنیم که مشتریان اطلاعات عملیاتی را تا حد امکان کامل ارائه دهند، مانند:

منشا لجن

نوع لجن

محتوای جامد لجن

نوع PAM فعلی

چگالی شارژ فعلی

وزن مولکولی فعلی

دوز فعلی

نوع فیلتر پرس یا سانتریفیوژ کمربندی

غلظت آماده سازی PAM

زمان پیری

محتوای جامد کیک فیلتر فعلی

شرایط فیلتر/فیلتراسیون

بر اساس این پایه، گزینه‌های مختلف محصول را می‌توان از طریق نمونه‌ها و آزمایش‌های لیوان بیشتر مقایسه کرد.

برای مشتریانی که نیاز به ارتقاء بیشتر در سیستم‌های تصفیه آب خود دارند، ECOLINK TECHNOLOGY همچنین می‌تواند راه‌حل‌های یک-رایانه شامل مواد شیمیایی تصفیه آب و تجهیزات، مانند سیستم‌های تصفیه فاضلاب، STP/ETP، RO، UF، و سیستم‌های آب خالص EDI ارائه دهد.

این خدمات ترکیبی "مواد شیمیایی + تجهیزات" به مشتریان کمک می کند تا دامنه خود را از تهیه مواد شیمیایی صرف به بهینه سازی کل فرآیند تصفیه آب گسترش دهند.

سیزدهم. خلاصه: هسته اصلی آبگیری لجن کارآمد "تطبیق" است، نه به سادگی افزودن مواد شیمیایی بیشتر

آبگیری کارآمد لجن معمولاً با هیچ پارامتری به صورت مجزا تعیین نمی شود.

عواملی که واقعاً بر عملکرد نهایی تأثیر می گذارد عبارتند از:

خواص لجن ← چگالی شارژ ← وزن مولکولی ← فرم PAM ← تمرکز آماده سازی ← زمان پیری ← دوز ← شرایط اختلاط ← تجهیزات آبگیری

برای لجن شهری، محصولات با شارژ متوسط ​​25% تا 35% ممکن است برای برخی از لجن‌های اولیه مناسب باشند. برای لجن فعال زباله با بارهای منفی قوی تر، کاتیونیته بالاتر از 40 درصد ممکن است مورد نیاز باشد.

به طور همزمان، محصولات پودری معمولاً به 30 تا 60 دقیقه زمان آماده‌سازی نیاز دارند، در حالی که محصولات نوع امولسیونی می‌توانند در عرض 5 تا 15 دقیقه به هیدراتاسیون سریع دست یابند. غلظت آماده سازی پودر معمولاً 0.25٪ - 0.5٪ است، در حالی که غلظت ماده فعال برای امولسیون ها 0.1٪ - 0.5٪ است.

برای سیستم های آبگیری گریز از مرکز، مصرف پلیمر معمولاً 10 تا 20 درصد بیشتر از فیلتر پرس های تسمه ای است. با بهینه‌سازی محصولات و شرایط آماده‌سازی، برخی از پروژه‌های عملیاتی می‌توانند بین 10 تا 15 درصد صرفه‌جویی در پلیمر به دست آورند.

بنابراین، به جای اتکای طولانی مدت به مدل‌های ثابت و دوزهای ثابت، یافتن یک برنامه پلیمری بهتر-از طریق آزمایش لجن واقعی بسیار مؤثرتر است.

ECOLINK TECHNOLOGY می‌تواند به کارخانه‌های تصفیه فاضلاب و مشتریان صنعتی مفاهیم راه‌حل جامع‌تری را با محوریت مواد شیمیایی تصفیه آب، پشتیبانی فنی، آزمایش نمونه و تجهیزات تصفیه آب ارائه دهد.